Ομιλίες


Δεν μπορούμε να μιλάμε για θέατρο στη Ζάκυνθο, χωρίς να αναφερθούμε στις «ομιλίες».
« Οι 'ομιλίες' είναι ιδιότυπο λαϊκό θέατρο που αναπτύχθηκε το 17ο και 18ο αιώνα με την επίδραση του Κρητικού Θεάτρου και της Comedia dell' arte.
Τελικά δημιουργήθηκαν 'ομιλίες' ζακυνθινές. Η ζακυνθινή δημιουργία απαλλάχτηκε τελείως από την κρητική επίδραση. Η παράδοση καλύπτει όλο το 19ο αιώνα.
Οι Ζακυνθινοί όμιλοι συνεχίζουν να παίζουν διασκευασμένα τα κρητικά έργα, τα έργα του παλιότερου και του σημερινού ζακυνθινού λαϊκού θεάτρου. Στις 'ομιλίες' παίζουν αποκλειστικά άντρες ηθοποιοί, που υποδύονται και τους γυναικείους ρόλους, φορώντας μάσκες. Το κείμενο είναι δεκαπεντασύλλαβος στίχος που απαγγέλλεται με μακρόσυρτη προφορά .»
Λαϊκοί όμιλοι από την πόλη, και κυρίως από τα χωριά, συνεχίζουν αυθεντική την παράδοση των 'ομιλιών' και στον 21ο αιώνα, γράφοντας και παριστάνοντας 'ομιλίες' με θέματα ζωντανά, καυτηριάζοντας και σατιρίζοντας την καθημερινή πραγματικότητα της Ζακύνθου.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε.



Γιορτάζει ούλη η υφήλιος
τούτες εδώ  τσι μέρες
χάρες τραγούδια και γιορτές
με τούμπες και φλογέρες,

βλέπεις  Χριστός γεννήθηκε
σαν τούτη δω τη μέρα
για να ξορκίσει τα κακά
τση γης πέρα ως πέρα.

Γιορτάζουμε και μεις εδώ
σε τούτο το νησάκι,
κι ας έχουμε προβλήματα
στης πλάτης το δισάκι


ούλοι μας κάτι έχουμε
μέσα στα σπιτικά μας
μα μας φορτώνουν πιο πολλά
και τα αφεντικά μας.

Είναι αυτοί που βάλαμε
μέσα στο δημαρχείο
να βάλουν τα προβλήματα
στης λήθης το αρχείο.

Κι αντί γι΄ αυτό μας έφεραν
προβλήματα και άλλα
μα τούτα εδώ ρε φίλοι μου
είναι τα ποιο μεγάλα.

Πέρυσι τέτοια εποχή
δεν είχαμε πλατεία
χωράφι την εκάμανε
χωρίς έννοια καμία,

για πότε θα τη φτιάξουνε;
που θα βρεθεί το χρήμα;
κι ο νέος τσου παλιότερους
έριχνε ούλο το κρίμα.

Πέρασαν ούλες οι γιορτές
ήρθαν τα καρναβάλια
μα τα κακά περίσσευαν
στου δήμου τα τσουβάλια.

Και κάπου εκεί αρχίνισε
Απρίλης να μυρίζει
και στο Σκοπό ο διάολος
άρχισε να γυρίζει.

Μια μικρή κατάληψη
απ τσου Καλαμακιώτες
γιατί ο ΧΥΤΑ δε χόραε
μήτε φτερά από κότες.

Αλλά κάπου τα βρήκανε
βλέπεις ο τουρισμός
γιατί  θα εγινότανε
στη Ζάκυνθο σεισμός,

προσωρινό το λύσιμο
πέσαμε υποσχέσεις
το σχέδιο που δόθηκε
ήτανε για να χέσεις.

Αρχίσανε να τρέχουνε
τριγύρω στα χωρία,
στυλιώνανε απόπατους,
μελέτη όμως καμία!

Ένανε εστειλιώνανε
κάπου τσι Ορθονιες
μα εκεί απάνου τσου ΄ταξαν
ότι θα φαν σβουνιές.

Απόπατο ετοίμαζαν
να πάνε στο Γαλάρο
και ΄κεινει τσου απάντησαν:
η σούπα έχει γλάρο;

Μα να μας μπήκε Θεριστής
μύρισε Αλωνάρης
μα η πλατεία θύμιζε
πως ήτανε Γενάρης.

Μα να μας μπήκε Αύγουστος
χαρά δεν είχαμε άλλη,
πλατεία μας παρέδωσαν
κι ακόμα ποιο μεγάλη.

Τουρίστες ήρθαν μπόλικοι
νερό ούτε για δείγμα
για να πλυθούν τσου στέλναμε
τσι θάλασσας το κύμα.

Εμπήκε το φθινόπωρο
ήρθαν  οι πρώτες μπόρες
και τα σκουπίδια άρχισαν
να κάνουν γιους και κόρες,

έκλεισαν πάλι το ΧΥΤΑ
απάνου στο Σκοπό
το Καλαμάκι βρέθηκε
που λέτε
επί σκοπό.

Μια μπόρα ήταν αρκετή
στα μέσα του Νοέβρη,
και ένα παιδί εχάθηκε
μα δίκιο που να έβρει;

Μαύρα ζουμιά ετρέχανε
τώρα στο Καλαμάκι
και τα νερά από πόσιμα
γινίκανε φαρμάκι

σα να μην έφτανε αυτό
κι άλλο  κακό μεγάλο
νέα γυναίκα πέθανε
κι έκανε μέγα σάλο,

μικρόβιο λένε άρπαξε
μέσα στο χειρουργείο
ακόμα λεν΄ τον ψάχνουνε
πέρα στο υπουργείο,

και εκείνοι αποφασίσανε:
κλείνουν τα χειρουργεία,
κι αν αρρωστήσεις φίλε μου
δεν έχεις σωτηρία.

γιορτές λοιπόν θα κάμουμε
εφέτος με σκουπίδια
γιατί μας γράφουν όλοι τους
στα δυο τους τα …… κρεμμύδια.-

Δεν υπάρχουν σχόλια: