Ομιλίες


Δεν μπορούμε να μιλάμε για θέατρο στη Ζάκυνθο, χωρίς να αναφερθούμε στις «ομιλίες».
« Οι 'ομιλίες' είναι ιδιότυπο λαϊκό θέατρο που αναπτύχθηκε το 17ο και 18ο αιώνα με την επίδραση του Κρητικού Θεάτρου και της Comedia dell' arte.
Τελικά δημιουργήθηκαν 'ομιλίες' ζακυνθινές. Η ζακυνθινή δημιουργία απαλλάχτηκε τελείως από την κρητική επίδραση. Η παράδοση καλύπτει όλο το 19ο αιώνα.
Οι Ζακυνθινοί όμιλοι συνεχίζουν να παίζουν διασκευασμένα τα κρητικά έργα, τα έργα του παλιότερου και του σημερινού ζακυνθινού λαϊκού θεάτρου. Στις 'ομιλίες' παίζουν αποκλειστικά άντρες ηθοποιοί, που υποδύονται και τους γυναικείους ρόλους, φορώντας μάσκες. Το κείμενο είναι δεκαπεντασύλλαβος στίχος που απαγγέλλεται με μακρόσυρτη προφορά .»
Λαϊκοί όμιλοι από την πόλη, και κυρίως από τα χωριά, συνεχίζουν αυθεντική την παράδοση των 'ομιλιών' και στον 21ο αιώνα, γράφοντας και παριστάνοντας 'ομιλίες' με θέματα ζωντανά, καυτηριάζοντας και σατιρίζοντας την καθημερινή πραγματικότητα της Ζακύνθου.

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

το πουλί τση πλατείας...



Άκουσε εδώ Ζακυνθινέ
πως έχει η ιστορία,
απ΄ τη πλατεία έλειπε
και μία αρχιδοσία,
γιατί από τα βάσανα
που έχει τραβηγμένα,
με λούνα παρκ, με πατινάζ
και τσάο του Αντ1,
τώρα τη θυμηθήκανε
βιοκληματική
για να ΄χει να αερίζετε
του Νιόνιου το πουλί.   http://igitha.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html
Άλλα του το μετρήσανε
το βρήκανε μικρο
γι΄ αυτο και παραγείλανε
απ΄το εξωτερικό.
Τρανό πουλί τεράστιο
μα λίγο κρεμασμένο
για να μην είναι εντελώς
ούλο λιγκουρεμένο
γιατί και τ΄ άλλο τ΄ άγαλμα
εκειό τσι Ελευθερίας
θα του ΄κανε επίσκεψη
που λες μετά μανίας.
Ένα φοβάμαι μοναχά
μη τύχη και μας λάχει
γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι
κι ο Θέος ίσως να ΄χει.
Όταν κατεβεί ο παπάς
τη Μεγαλοβδομάδα
με το Σταυρό στα Χέρια του
μη κάμει κουτουράδα
και το σταυρώσει δυνατά
και γίνει κάνα Θάμα
και το σηκώσει το πουλί
σκληρό σα να ΄ναι λάμα
τότε μας βλέπω ούλους μας
στα τέσσερα σκυμένους
γιατί οι Βέλγοι σίγουρα
μας έχουνε χεσμένους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: